MGŁA i upalne POWIETRZE ..... .


Data dodania: 14 dni temu

Data edycji: 14 dni temu

Upał, susza, temperatura sięga zenitu. W jaki sposób pozyskać H2O ?

  Odwieczne pytanie dla spragnionych.

 

Hydrofilność ( wodolubność ) - zdolność cząsteczek chemicznych do łączenia ze sobą cząstek wody.

              https://pl.wikipedia.org/wiki/Hydrofilowość

 

Powietrze jest pustką, a może kryje w swojej przestrzeni tajemnicę lepszej przyszłości ziemi ? 

 

  Szukamy wody do naszej codziennej egzystencji w rzekach, morzu, głęboko pod ziemią. Szukamy w kroplach deszczu, w rosie. Czy zdajesz sobie sprawę że nasz oddech to nie tylko tlen. To również życiodajna wilgoć, którą codziennie możemy odczytać na informacji pogodowej. Temperaturę, opady deszczu, zachmurzenie przyciągają naszą uwagę, natomiast komunikat WILGOTNOŚĆ jest informacją mało istotną.

 

                    POGODA DLA REGIONU  >>>>>

 

  Zastanówmy się poważniej nad tematem. Totalny upał, przysłowiowa Sahara Polska rzekomo woda w powietrzu na zdrowy, pospolity rozum nie powinna istnieć. A tu miłe zaskoczenie ponad 20 - 30 procent fruwa wokół nas. 

 

  Warto przeanalizować temat latającej H2O. Może to wyśmienity zasobnik życiodajnej WODY ?

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=yL3Ps86N2nM

 

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=8V0CeEfK_i4

 

Urządzenie, które wygrało nagrodę Xprize, może odmienić los milionów ludzi.

 

http://www.fpiec.pl/ekologia/woda-pozyskiwana-z-powietrza-urzadzenie-ktore-wygralo-nagrode-xprize-moze-odmienic-los-milionow-ludzi

 

  Mgła może być świetnym źródłem wody pitnej. Jednak jeden warunek, wiemy jak schwytać unoszące się w powietrzu kropelki. Pustynia Atacama w północnym Chile to jedno z najbardziej suchych miejsc na globie. Deszcze spadają tu średnio raz na kilka lat. Ale w powietrzu unoszącym się nad pustynią wody jest mnóstwo. Przynoszą ją mgły docierające tu znad niedalekiego Pacyfiku. 

 

 Sherry Bennett i Robert Schemenauer, fizycy atmosfery z Kanady zaprojektowali siatki z bardzo gęstymi oczkami, które rozwieszają pionowo kilka metrów nad gruntem. Maleńkie kropelki mgły o średnicy zaledwie 10-20 mikrometrów osiadają na takiej siatce, a następnie skapują do rowków, którymi spływają do zbiorników. W ten sposób można zebrać…  

            Ile, jak myślicie?

                  Okazuje się, że nawet dziesiątki tysięcy litrów wody dziennie.

 

     Garść Historii. 

   Kształt chwytacza wody z mgły oparty jest na regularnym ośmiościanie, ukształtowanym przez pręty cynku i miedzi, które dają stopowi doskonałe efekt przeciw korozyjny. „Atrapanieblas” (łapacze mgły) to obiegowa nazwa konstrukcji używanych do zbierania mgły na pustyni Atakama w Chile, jednego z najbardziej suchych miejsc na kuli ziemskiej.

  Metodę opracował i opatentował w latach 60. XX wieku pracownik Północnego Uniwersytetu Katolickiego w Antofagasta, inżynier Carlos Espinosa Arancibia, który przekazał swój wynalazek UNESCO, aby mógł być on bezpłatnie kopiowany. Obecnie „atrapanieblas” testowane są w kilkunastu pustynnych regionach na całej kuli ziemskiej, m. in. w Izraelu i Tanzanii.

   

   https://makinguse.artmuseum.pl/carlos-espinosa-arancibia/

 

   Mgła – źródło wody pitnej. PLDOM

 

mgła, Carlos Espinosa Arancibia, Pustynia Atacama w północnym Chile